Zondag 13 september 2026 – Nieuws kan je maken of kraken; het kan heftig zijn of vrolijk stemmen. Wat momenteel sterk overheerst — maar in de media nu eenmaal goed scoort — zijn berichten die maximale aandacht vragen. Het zijn vaak de meest indringende verhalen die hier in het Westland de revue passeren. Neem het verhaal van Sterre; dat is toch wel journalistiek van de bovenste plank. Het is een heftig verhaal, maar tevens zeer leerzaam.
Het verhaal van Jade blijft voortduren. De ouders van Jade Kops vertellen in een uitzending van de WOS hun verhaal en geven aan dat zij worden bedreigd. Dit is buitengewoon triest om te horen, maar het zet je wel aan het denken: moet je dit nog wel willen? Moet je dit wel onder de aandacht brengen?
Als persfotograaf maak je bovendien het nodige mee: heftige incidenten waar veel emoties bij komen kijken, waarbij je met de de dood wordt bedreigd en soms een steekvest moet aantrekken om slechts een foto te kunnen maken. Wat te denken van keuzes van afnemers die je niet begrijpt? Want immers, niet alle persfotografen doen het enkel voor het geld.
Ik moet als persfotograaf én 112-redacteur eveneens scherpe keuzes maken, waarbij ik vaak aangeef dat het een grote vijver betreft met veel vissen. Hoe betrouwbaar is een binnengekomen artikel op het moment dat het louter steunt op de bevindingen van een 112-fotograaf op locatie? Moet je dit natrekken bij de woordvoering van de politie? Die zijn in het weekend immers vaak onbereikbaar, tenzij het een piketincident betreft. Juist bij een incident probeer je als fotograaf en feitelijk journalist echter zoveel mogelijk informatie te verzamelen.
Dan het woord rectificatie. Mensen zijn mondig, en dat is hun goed recht. Maar als 112-fotograaf moet je exact weten waarmee je bezig bent en hoe je moet omgaan met een incident en de emoties van mensen. Willen zij niet op de foto? Dan hanteer ik het principe: doe het gewoon niet. Wil een agent onherkenbaar in beeld? Helemaal prima, geen probleem. Communiceer echter helder met je omgeving, verkoop geen onzin en zorg dat je altijd een bodycam draagt. Zo kun je bij twijfel altijd terugluisteren wat er daadwerkelijk is gezegd en gebeurd.
Bij grote incidenten duiken de landelijke media erbovenop; dan stroomt je telefoon vol met berichtjes, omdat ze je nu eenmaal weten te vinden. Maar bovenal: wees op je hoede en blijf vooral jezelf. Helaas is 112-fotografie geen vetpot. Soms zit het mee, soms tegen, en het is vooral een kwestie van gunfactor.
Maar om even terug te komen op Jade: mij is door diverse kanalen gevraagd of ik de situatie nauwlettend in de gaten wil houden. Mijn antwoord daarop is resoluut nee; ik laat me niet voor het bekende karretje spannen. Mijn respect gaat uit naar de ouders, zowel naar de ouders van Jade als die van Sterre en vele anderen die in hetzelfde schuitje zitten. Geniet vooral van het leven. Zit je even in een dip? Kijk dan motiverende filmpjes, luister lekker naar muziek, ga naar het strand, trek het bos in, loop door de regen en kijk omhoog. Het water dat uit de lucht valt, is immers gratis.